Η γαλλο-δανική σύγκριση αποκωδικοποιεί το efterskole, «σχολείο για τη ζωή» που ιδρύθηκε το 1851 πάνω στις ιδέες του Grundtvig: 245 ιδρύματα, 28.000 μαθητές, δημοκρατική ιδιότητα του πολίτη και πρακτικές εργασίες.
Η γαλλο-ολλανδική σύγκριση αναλύει το Metis Montessori Lyceum: αυτονομία των ιδρυμάτων, χαρτοφυλάκιο δεξιοτήτων, παιδαγωγική καθοδήγηση, διαδρομές VMBO / HAVO / VWO και Technasium.
Η γαλλο-ιταλική σύγκριση τεκμηριώνει την «Educazione civica» (νόμος 92/2019), το κονκορδάτο και τη λαϊκότητα· η γαλλο-ισπανική σύγκριση συγκρίνει τον ρόλο του διαχειριστή και την οργάνωση του σχολικού χρόνου· οι ελληνικές σημειώσεις περιγράφουν ένα σύστημα που δεν είναι ελκυστικό αλλά πολύ καλόβουλο, όπου τα ιδιωτικά απογευματινά μαθήματα συμπληρώνουν το σχολείο.
Το ελληνικό σκέλος στηρίζεται ιδίως σε μια δίωρη συνέντευξη με τη Μαρίνα Καζάκου: δημόσια και ιδιωτική προσφορά γύρω στο 90 % και 10 %, προϋπολογισμός του υπουργείου περίπου 5 δισεκατομμύρια ευρώ συμπεριλαμβανομένων των πανεπιστημίων, 35 ώρες μαθημάτων στη δευτέρα και την πρώτη λυκείου, πανελλήνιες εξετάσεις τον Ιούνιο, εκπαιδευτικοί αμειβόμενοι περίπου 1.200 ευρώ τον μήνα μετά από 19 χρόνια καριέρας και σχεδόν 30 % αναπληρωτές.
Το δανικό σκέλος περιγράφει το εννεαετές Folkeskole που ολοκληρώνεται με το Afgangeksamen, μια προαιρετική δέκατη χρονιά που επιλέγει περίπου το 50 % των μαθητών, τάξεις είκοσι περίπου μαθητών που ακολουθούνται από τον ίδιο καθηγητή αναφοράς, και βαθμολόγηση από 0 έως 13 (μέσος όρος 6) ανύπαρκτη πριν από τα 14 ή 15 χρόνια.